عاطفه در برابر تخصص؛ چرا در حوادث بزرگ،&#۸۲۲۱;نظارهگرِ آگاه&#۸۲۲۱; بودن بزرگترین خدمت است؟
امداد و نجات در شرایط انفجار یا بحران ، یک «فن» است ، نه فقط یک «حرکت انسانی». بیایید با هم مرور کنیم که چرا نباید بدون آموزش ، وارد گودِ حادثه شویم :
سلام و عرض ادب خدمت همشهریان ملاردی ایثارگر و باوجدانم ؛ در مرام و فرهنگ ما ایرانیان ، بی تفاوت گذشتن از کنارِ نالهیِ یک مصدوم یا دودِ یک حادثه ، جایی ندارد. همه ی ما دوست داریم در لحظاتِ سخت ، قهرمانی باشیم که جانی را نجات میدهد. اما حقیقتی تلخ اما حیاتی را با شما در میان می گذارم : «گاهی نیتِ خیرخواهانه ، اگر بدون تخصص باشد ، می تواند فاجعه بارتر از خودِ حادثه باشد.»
تلهیِ انفجار دوم :
در حوادثِ تروریستی یا نشتِ گاز ، معمولاً انفجارِ دوم در راه است. حضورِ شما در صحنه ، یعنی افزایشِ تعدادِ قربانیان و دشوارتر شدنِ کارِ امدادگران.
سقف هایِ لرزان :
ساختمانی که موجِ انفجار را چشیده ، مانند یک غولِ زخمی است که هر لحظه ممکن است فرو بریزد. تشخیصِ پایداریِ سازه ، کارِ چشمانِ مسلح به دانشِ مهندسی است.
قاتلانِ نامرئی :
نشتِ گازهای سمی یا سیم هایِ برقی که زیرِ آوار پنهان شده اند ، دیده نمی شوند اما در کسری از ثانیه جان می گیرند.
سدِ راهِ نجات :
تجمعِ ما در محلِ حادثه ، یعنی بستنِ شریان هایِ حیاتیِ شهر. هر ثانیه ای که آمبولانس یا خودروی آتش نشانی در ترافیکِ ناشی از کنجکاوی ما بماند ، یک لبخند برای همیشه خاموش می شود.
بزرگترین کمکِ شما به عنوان یک شهروندِ مسئولیت پذیر چیست؟
۱. امنیتِ خود را اولویت قرار دهید : شما برای خانواده تان یک قهرمان هستید ؛ با به خطر انداختنِ خود ، آنها را داغدار نکنید.
۲. تماسِ طلایی : بلافاصله با شماره های ۱۲۵ (آتشنشانی) ، ۱۱۵ (اورژانس) و یا ۱۱۲ (هلال احمر) تماس بگیرید و آدرس دقیق بدهید.
۳. مسیر را باز کنید : راه را برای خودروهای امدادی باز نگه دارید و از محل حادثه فاصله بگیرید تا امدادگران فضایِ کافی برای کار داشته باشند.
۴. تلفن همراه را زمین بگذارید : به جای فیلمبرداری ، به مدیریتِ آرامشِ اطرافیان کمک کنید.
فراموش نکنیم :
قهرمان واقعی کسی است که اجازه می دهد متخصصان کارشان را انجام دهند. اگر آموزش ندیده ایم ، بهترین خدمت ما این است که «قربانیِ بعدی» نباشیم.
ایمن بمانید تا شهر زنده بماند.
انتهای پیام/
