سه سیاره از بلعیده شدن توسط ستاره‌هایشان جان سالم به در بردند
پژوهش گروهی از اخترشناسان دانشگاه یون‌نان چین نشان می دهد سه سیاره فراخورشیدی در مدارهایی باقی مانده اند که طبق نظریه های رایج ، باید هنگام تبدیل ستاره های میزبانشان به غول سرخ نابود می شدند.
به گزارش پایگاه خبری ملاردی ها ، گروهی از پژوهشگران چینی در مطالعه ای تازه از شناسایی سه سامانه سیاره ای خبر داده اند که بقای سیاره های آن با مدل های رایج تکامل ستاره ها و سیاره ها سازگار نیست. این سیاره ها در فاصله ای نزدیک به ستاره های میزبان خود قرار دارند ؛ ستاره هایی که پیش تر مرحله غول سرخ را پشت سر گذاشته و پس از انبساط شدید ، وارد مرحله تازه ای از تکامل شده اند. بر اساس محاسبات پژوهشگران ، این ستاره ها در دوران غول سرخی خود تا محدوده مدار کنونی سیاره ها گسترش یافته بودند و انتظار می رفت این اجرام آسمانی را ببلعند.
این پژوهش به سرپرستی گروهی از محققان دانشگاه یون‌نان چین و با همکاری پژوهشگران چند مرکز علمی دیگر انجام شده و نتایج آن در نشریه علمی «مجموعه مقالات آکادمی ملی علوم آمریکا» (PNAS) منتشر شده است. موضوع اصلی تحقیق ، سه سیاره فراخورشیدی با نام های 24 Boo b ، HD 12648 b و TYC 4282-605-1 b است که پیش تر وجود آن ها شناسایی شده بود ؛ بنابراین ، تازگی این مطالعه در کشف اولیه این سیاره ها نیست ، بلکه در بررسی و تأیید بقای آن ها پس از مرحله انبساط شدید ستاره های میزبانشان است.
ستاره هایی مانند خورشید پس از پایان یافتن سوخت هیدروژنی در هسته ، وارد مرحله ای از تکامل می شوند که در آن لایه های بیرونی آن ها به شدت منبسط شده و به غول سرخ تبدیل می شوند. در این وضعیت ، سیاره های نزدیک ممکن است مستقیماً در لایه های بیرونی ستاره قرار بگیرند و بلعیده شوند. همچنین افزایش اثر گرانشی و کشندی ستاره می تواند انرژی مداری سیاره را کاهش دهد و آن را به تدریج به سمت ستاره بکشاند. به همین دلیل ، بر اساس نظریه های متداول ، بقای سیاره های نزدیک پس از چنین مرحله ای با دشواری جدی روبه‌رو است.
پژوهشگران برای بررسی این معما از داده های تلسکوپ فضایی TESS ناسا و روش ستاره لرزه شناسی استفاده کردند. این روش با تحلیل نوسان های بسیار ظریف روشنایی ستاره ، اطلاعاتی درباره ساختار درونی و مرحله تکامل آن به دست می دهد. بررسی ها نشان داد هر سه ستاره میزبان وارد مرحله سوزاندن هلیوم در هسته شده اند ؛ مرحله ای که پس از انبساط و تحول غول سرخ رخ می دهد. محققان سپس با استفاده از مدل های تکامل ستاره ای ، گستره انبساط گذشته این ستاره ها را بازسازی کردند و آن را با مدار فعلی سیاره ها سنجیدند. نتیجه این مقایسه نشان داد مدار هر سه سیاره در محدوده‌ای قرار دارد که ستاره میزبان در گذشته به آن رسیده بود.
در میان این سه سیاره ، 24 Boo b وضعیت ویژه ای دارد. این سیاره حدود هر ۳۰ روز یک بار به دور ستاره میزبان خود می چرخد و فاصله مداری آن حدود ۰٫۱۸۳ واحد نجومی است ؛ یعنی نزدیک به ۱۸ درصد فاصله متوسط زمین تا خورشید. پژوهشگران آن را نزدیک ترین سیاره شناخته شده به یک ستاره از نوع غول سرخ خوشه ای معرفی کرده اند.
چگونگی بقای این سیاره ها هنوز مشخص نیست و پژوهشگران برای توضیح آن چند احتمال را مطرح کرده اند. یکی از فرضیه ها به تعامل یا ادغام احتمالی ستاره های میزبان با یک ستاره همراه در گذشته مربوط می شود ؛ رخدادی که ممکن است مسیر تکامل و میزان انبساط ستاره را تغییر داده باشد. احتمال دیگر این است که بلعیده شدن سیاره های داخلی تر در گذشته ، آرایش مداری اجرام باقی مانده را دستخوش تغییر کرده باشد. با این حال ، هیچ یک از این سناریوها هنوز به عنوان علت قطعی بقای سیاره ها تأیید نشده است.
اهمیت این یافته فقط به سه سیاره دوردست محدود نمی شود ؛ زیرا خورشید نیز در چند میلیارد سال آینده مرحله غول سرخ را تجربه خواهد کرد. با این حال ، پژوهش جدید به معنای اثبات نجات زمین از انبساط آینده خورشید نیست و نمی توان از آن نتیجه گرفت که سرنوشت زمین تغییر کرده است. نتیجه اصلی مطالعه این است که بقای سیاره ها در مراحل پایانی عمر ستاره ها ممکن است پیچیده تر از پیش بینی مدل های متداول باشد و برای توضیح آن به بررسی سازوکارهای فیزیکی بیشتری نیاز است.
انتهای پیام/
