انفجار پرتو گاما ۲۷ روز فعال ماند ؛ رکوردی تازه در فضا

به گزارش پایگاه خبری ملاردی‌ ها ، یافته‌ های این پژوهش که در ۱۸ سپتامبر ۲۰۲۶ در پایگاه علمی arXiv منتشر شده ، می‌ تواند به شناخت بهتر فوران‌ های پرتو گاما و سازوکارهایی کمک کند که پس از آغاز یک انفجار کیهانی ، فعالیت منبع را برای مدتی طولانی ادامه می‌ دهند. مقاله با عنوان «GRB 220706A: a gamma-ray burst with a month-long engine and a luminous supernova» به بررسی مشاهدات پرتو ایکس و ویژگی‌ های احتمالی ابرنواختر مرتبط با این رویداد می‌ پردازد.

فوران‌ های پرتو گاما از پرانرژی‌ ترین رویدادهای شناخته‌ شده در جهان هستند و معمولاً با فرایندهای بسیار شدید کیهانی ، از جمله مرگ ستارگان پرجرم ، ارتباط دارند. این رویدادها می‌ توانند در مدت کوتاهی انرژی عظیمی آزاد کنند ؛ با این حال ، در برخی موارد، مشاهدات پس از فوران اولیه نشان می‌ دهد که منبع همچنان فعالیت دارد و شراره‌ های پرتو ایکس تولید می‌ کند.

در مورد GRB 220706A ، مشاهدات پرتو ایکس شراره‌ هایی را تا حدود ۵۱ روز پس از ثبت آغاز رویداد نشان داده‌ اند. با در نظر گرفتن انتقال به سرخ منبع ، این بازه در چارچوب زمانی خود فوران به حدود ۲۷ روز می‌ رسد. بنابراین ، عدد ۲۷ روز به مدت فعالیت دیرهنگام موتور مرکزی در چارچوب زمانی منبع اشاره دارد ؛ نه اینکه انفجار با روشنایی ثابت و پیوسته به مدت ۲۷ روز قابل مشاهده بوده باشد.

بر اساس مقاله ، این بازه طولانی‌ ترین فعالیت دیرهنگام موتور مرکزی است که تاکنون در یک فوران پرتو گاما گزارش شده و حدود ۲۱ روز در چارچوب زمانی منبع از رکورد پیشین فراتر می‌ رود. این مشاهده پرسش مهمی را مطرح می‌ کند : چه سازوکاری می‌ تواند انرژی لازم برای ادامه فعالیت منبع را مدت‌ ها پس از فوران اولیه تأمین کند؟

پژوهشگران همچنین شواهدی از یک ابرنواختر احتمالی مرتبط با این رویداد یافته‌ اند. برآوردهای مقاله نشان می‌ دهد این ابرنواختر ممکن است بسیار درخشان بوده باشد و از نظر ویژگی‌ های نوری با برخی ابرنواخترهای پرانرژی شناخته‌ شده شباهت داشته باشد. با این حال ، وجود یک ابرنواختر درخشان به‌ تنهایی علت ادامه فعالیت پرتو ایکس را مشخص نمی‌ کند و رابطه دقیق میان این دو پدیده همچنان نیازمند بررسی است.

یکی از سناریوهای مطرح در پژوهش‌ های مربوط به فوران‌ های طولانی ، فعالیت یک ستاره نوترونی بسیار مغناطیسی و سریع‌ چرخان ، موسوم به مگنتار ، است. سناریوهای دیگری نیز نقش جت‌ های پرانرژی و مواد باقی‌ مانده از ستاره در حال مرگ را بررسی می‌ کنند. این توضیحات هنوز در حد مدل‌ های پیشنهادی هستند و نمی‌ توان هیچ‌ یک را به‌ عنوان علت قطعی فعالیت طولانی GRB 220706A معرفی کرد.

مقاله مربوط به این فوران در حال حاضر به‌ صورت پیش‌ چاپ در arXiv در دسترس است ؛ ازاین‌رو ، یافته‌ های آن باید به‌ عنوان نتایج گزارش‌ شده پژوهشگران معرفی شود ، نه نتیجه‌ ای که لزوماً مراحل داوری علمی را پشت سر گذاشته است. با وجود این محدودیت ، مشاهدات GRB 220706A نمونه‌ ای مهم برای بررسی فعالیت‌ های بسیار طولانی موتور مرکزی فوران‌ های پرتو گاما به شمار می‌ رود.

پایگاه خبری ملاردی‌ ها تحولات علمی و نجومی را با تمرکز بر توضیح روشن یافته‌ های جدید برای مخاطب فارسی‌ زبان دنبال می‌ کند. ادامه بررسی این رویداد می‌ تواند به اخترشناسان کمک کند مشخص کنند که آیا فوران‌هایی با فعالیت دیرهنگام بسیار طولانی ، گروهی متمایز از انفجارهای پرتو گاما هستند یا در انتهای طیف شناخته‌ شده این پدیده‌ ها قرار می‌ گیرند.

انتهای پیام/